hobbystress

Als de hobbystress weer opsteekt…

“Of ik al weet welke dag de kinderen naar de zwemles komen dit schooljaar?” Het mailtje van de zwemjuf staat al meer dan een week te blinken in mijn mailbox. Ik probeer te doen alsof ik het niet gelezen heb. Complete ontkenning, daar ben ik goed in. Want hoe blij ik ook ben met ‘het normale ritme’ van het schooljaar dat binnenkort start, hoe hard ik geen zin heb in het kiezen, plannen en managen van de onvermijdelijke  buitenschoolse activiteiten. Maar. écht. geen. zin. in. hobbystress. 

Hockey, zwemmen, scouts, pianoles, …We maken het onszelf wel héél moeilijk. Ik herinner me ooit een reportage van Karrewiet waarin kinderen opsomden hoeveel buitenschoolse activiteiten ze hadden. ‘Je reinste uitslovers, die ouders’, dacht ik toen nog betweterig. Zelf was ik nog heerlijk naïef want moeder van 2 babies.  Je denkt dan nog dat alles makkelijker wordt. hahahah.

Ik worstel er vaak mee. Langs de ene kant wil ik heel graag mijn kinderen de nodige rust bieden. Tijd om zich te vervelen, te ontwikkelen, blablabla. Maar langs de andere kant is er zoveel te leren buiten de schoolmuren! Samenwerken en bewegen in een teamsport, je anders uitdrukken via kunst of muziek, je leren vuilmaken en creatief denken in de jeugdbeweging, of gewoon niet verdrinken dankzij de onmisbare zwemles.

Hobbystress
Als we kind van 8 lieten doen, zou breakdance aan het lijstje toegevoegd worden.

Hobbystress

Hoe doen mensen dat?!

Waar krimp je in? Wat kies je? Ik heb geen idee. Zelf heb ik ook altijd veel hobbies gehad en van veel mogen proeven. Maar ik had wel een thuisblijfmama. Toen mochten we trouwens nog gewoon huisvrouw zeggen. Je kon het anderzijds ook gewoon een privé-taxichauffeur noemen.  Want dat is het toch dat we doen éénmaal als de schoolbel om 15u30(!) het einde van de schooldag luidt. Rennen van hot naar her, en van hier naar daar om de wereld van je kinderen een beetje te openen. Hoe doet iedereen dat toch?, vragen we met ons allen af.

De wereldverbeteraars mogen nu allemaal heel luid roepen: maak keuzes, blijf dan thuis, je hebt toch zelf kinderen gewild!! Jaja, allemaal waar. Alleen is de realiteit dat ik niet zo’n toffe moeder ben als ik thuisblijf. Daar heeft niemand een bal aan. Mag ik liever pleiten voor meer activiteiten na school OP school. Of in een andere school met een bus ofzo. Dan kunnen grootouders weer meer ademenen, de ouders minder burnouten en de kinderen zich ontplooien.

De hobbystress is dus alweer meer dan een week aan het opspelen. En  we hebben nog steeds geen knopen doorgehakt. De kinderopvang na school moet ook dringend geregeld worden. Pfff. Ik wil een glas wijn.

Een gedachte over “Als de hobbystress weer opsteekt…

  1. Oh zo herkenbaar! Mijn mama was ook huisvrouw en privé-chauffeur…. Zelf lijkt het nu alsof ik massa’s hobbies had, maar hoe ik dat nu voor de kinderen voor elkaar moet krijgen??? Zware dilemma’s

Geef een reactie