ballonnen

Ballonnen en happy end? Onmogelijk!

Ik haat ballonnen. Ze staan met stip op nummer 1 op mijn haatlijst. Ja, ik heb een haatlijst. En op triestige februaridagen wordt die stevig aangevuld. Dan is mijn humeur sowieso wat wankel. Zo haat ik de woordencombinatie: ‘openbare weg’. Ik haat ook zingende mensen in films. Ik haat heel erg pashokjes zonder spiegel. Maar het meest van alles haat ik dus ballonnen.

Ballonnen worden vaak verkeerdelijk gebruikt als symbool voor kindervreugde. Winkels en bedrijven geven de plastic ondingen bedrukt met hun logo’s weg aan kinderklanten. Soms opgeblazen, soms als leeg omhulsel. Wat denk jij van dit soort marketing? Ik vind het een vreemde strategie. Want heb jij ooit een happy end gekend met een ballon? Ik niet.

Eerst en vooral: ballonnen zijn overal. Zoals gezegd vind je ze in bijna élke winkel. Bij de slager, de schoenwinkel, op elk feest. Op elk evenement. Eigenlijk overal waar er kinderen komen, zijn er ballonnen. Ik vraag u: waarom!? You loose anyway.

“Daar ga je dan, diep ademhalend aan een met speeksel gevuld teutje.”

Waarom? Als ballonnen opgeblazen zijn, vliegen ze weg of gaan ze uiteindelijk plat. Met huilen tot gevolg. En als ballonnen vers en leeg zijn, is kind gefrustreerd omdat hij het onding zelf niet opgeblazen krijgt. Dan moet jij het doen. Daar ga je dan, diep ademhalend aan een met speeksel gevuld teutje. En uiteindelijk gaat de ballon alsnóg plat. Of hij knapt. Alweer huilen. Told you. You. Loose.

Of soms heb je clowns die truukjes doen met ballonnen. Ze draaien er hondjes van, zetten luchtige plastic kronen op je hoofd of je krijgt een ninja -zwaard. Dat was onlangs zo op een feest in ons dorp. Ik heb nog nooit zoveel tranen gezien. De clown was bovendien één van de lokale feestjes-soort. Zoiets helpt niet. Allezins, de tranen vloeiden rijkelijk die avond. Omdat ballon van kind A een betere kleur had dan die van kind B. Omdat kind C een grotere had. Omdat kind D te dicht bij het verwarmingselement kwam. !Pang! Huilen. You loose.

“!Pang! Huilen. You loose.”

Heb je je trouwens ooit al eens laten verleiden tot het kopen van zo’n aluminiumballon? Zo’n shiny exemplaar met -hoogstwaarschijnlijk- één of ander Disneyfiguur op? Jij denk: goeie investering, kwalitatief en voor de lange termijn-denkers (wegens heropblaasbaar). Wrong! Eveneens miserie. Zo’n ballon blijft eerst enkele weken of maanden (!!) tegen het plafond plakken van je huis. Om vervolgens steeds leger te geraken, en te zakken tot een hoopje aluminium tristesse. Vergis je niet, dan pas begint de strijd. Betaal je een nieuw rondje helium om het ding nóg langer te houden? Of laat je het leeg en verschrompeld rondslingeren? Of, en dit is voor de durvers, gooi je het leeg omhulsel uiteindelijk weg zonder enige optie om dit ook maar subtiel te doen? Wat denk je? Who looses?

Photo credit: fotobydave via Foter.com / CC BY-NC-ND

Geef een reactie