Categorie archief: Pingstories

Bewonderenswaardige en hartverwarmende verhalen uit de wereld van kinderen. Ouders of aanverwanten vertellen hier over ervaringen, vragen, twijfels en tips.

Het leven als zelfstandige, 1 maand later…

Soms kan het universum redelijk ironisch uit de hoek komen. Want nog geen maand nadat ik zelfstandige werd, de deur van mijn  vaste werkgever achter mij heb dichtgezwaaid, mijn collega’s vaarwel heb gezegd, mijn vast inkomen heb geschrapt… wordt de VRT uitverkoren als tweede meest aantrekkelijke werkgever in Vlaanderen. Hahaha. Grapjassen.

Lees verder Het leven als zelfstandige, 1 maand later…

VRT

Adieu VRT, zullen we gewoon vrienden blijven?

Voila, dat was het dan. De kogel is door de kerk. Ik verlaat de VRT. Na 6 trouwe jaren vol kennis, avontuur, plezier en een heel scala aan andere emoties, maak ik het uit.  Wat op mij wacht, is een pad vol onzekerheden. Ik spring, zoals ze zeggen. Met mijn ogen dicht. (Sommigen roepen: doe ze open, Pingrid. Maar nee, dicht dus) Toch, mijn nieuwe leven als zelfstandige geeft mij adrenaline en goesting. Maar toegegeven, eng is het ook.  Lees verder Adieu VRT, zullen we gewoon vrienden blijven?

hobbystress

Als de hobbystress weer opsteekt…

“Of ik al weet welke dag de kinderen naar de zwemles komen dit schooljaar?” Het mailtje van de zwemjuf staat al meer dan een week te blinken in mijn mailbox. Ik probeer te doen alsof ik het niet gelezen heb. Complete ontkenning, daar ben ik goed in. Want hoe blij ik ook ben met ‘het normale ritme’ van het schooljaar dat binnenkort start, hoe hard ik geen zin heb in het kiezen, plannen en managen van de onvermijdelijke  buitenschoolse activiteiten. Maar. écht. geen. zin. in. hobbystress.  Lees verder Als de hobbystress weer opsteekt…

Maison Slash

Wat je samen doet, doe je beter – Hallo Maison Slash!

Als het klikt, moet je schakelen. En dat is exact wat er is gebeurd tussen mamavanvijf, gwentibold en ikzelf. Door toevalligheden kwamen we op elkaars pad. Alledrie voelden we de nood aan een extra creatieve uitlaatklep. Liefst met iets dat nauw aansloot bij onze levens. Wat je samen doet, doe je beter. Et voilà, Maison Slash was born.

Lees verder Wat je samen doet, doe je beter – Hallo Maison Slash!

weken

Als het kind op kamp is, dansen de ouders. Of niet?

De sociale media staan er dezer dagen vol van. Duizenden foto’s van kampvertrekkers en kampterugkeerders. (yes, guilty.) Het is overduidelijk, wij ouders gaan tijdens de zomermaanden door een storm van gevoelens waarmee we anders nooit te maken krijgen. De avond voor de aftocht richting kamp speelt er zich bij de meesten nog een feestje af in hun hoofd. Vanaf morgen. Een week lang. Al die gewonnen tijd, al die champagne, zoveel plannen! Maar dan, reality hits hard.

Lees verder Als het kind op kamp is, dansen de ouders. Of niet?

briefjes

Een kaasdoos tegen morgen en andere irritante briefjes

De meesten die me een beetje kennen, hebben me al geregeld horen zeuren over de  onheilspellende briefjes in de boekentassen- je weet wel, die scheef geknipte ondingen met onvoorspelbare boodschappen en lastige vragen. Zoals: ‘Graag tegen morgen een lege kaasdoos van 16 kaasjes’ of ‘graag een lege glazen bokaal mét deksel’. Tegen gisteren. (ah ja, want vaak vind ik ze pas nà deadline) Nu moet jij mij zeggen, wie heeft in godsnaam een  kaasdoos in huis? Laat staan een lege. En bokalen met hopen, maar wij zijn sorteerders. De deksels zitten allang bij het restvuil.

Lees verder Een kaasdoos tegen morgen en andere irritante briefjes

kippen

Welkom Rosalie en Freddy

Dus kind van 7 wou een stel kippen als communiecadeau. En wij vonden het goed. Dat was even een onverwacht antwoord, want de deal was: hou je moestuin in leven en bewijs dat je klaar bent om te zorgen voor “een leven.” Die deal is schromelijk mislukt. Nooit werd er omgekeken naar het weelderig groen dat steeds bruiner, schraler en triestiger werd. Maar wij beseffen nu: planten zijn geen dieren. Ok, ze ademen allebei, maar gewassen zijn nu eenmaal niet zo knuffelbaar. En ze zeggen ook niks. Kind van zeven wou een gesprekspartner, of vertrouwenspersoon als je wil, al antwoordt die met niet meer dan “toktok”(of “cotcot” in het Frans). Lees verder Welkom Rosalie en Freddy

communiefeest

Communiefeesten. The things that I have learned.

De dag na D-day. Ik word wakker en voel me alsof ik een marathon heb gelopen. Werkelijk àlles doet pijn. De laatste 3 dagen heb ik dan ook als een gekkin gewerkt om kind van 7 een onvergetelijk communiefeest te bezorgen. Gelukt! Al ging dat gepaard met enkele hobbels onderweg. Wegens dat ik zelf een bescheiden familie heb, zijn mijn communie-ervaringen beperkt tot de edities van de jaren ’80. Er zijn precies wat dingen veranderd intussen. The things that I’ve learned…. Lees verder Communiefeesten. The things that I have learned.

Salah

Mama, we spelen “wie vindt Salah”!

Sinds de aanslagen in Parijs al hebben mijn kinderen de mond vol van ‘Salah’ en de ‘vrienden van Salah’. Deze staan voor hen symbool als ‘de slechteriken’, en ‘de boeven’ zoals je er bij wijze van spreken in Mega Mindy tegenkomt.  De aanslagen in Brussel op 22 maart is in hun ogen ook gepleegd door ‘de vrienden van Salah’ (en dat is niet eens onwaar). Intussen stijgen de eerste vliegtuigen weer op in Zaventem en  de “slechteriken” worden met mondjesmaat ingerekend. België likt zijn wonden. Maar wat er gebeurd is op 22 maart zal zich nog lang laten voelen. We, én onze kinderen, zijn toen in een andere wereld wakker geworden.

Lees verder Mama, we spelen “wie vindt Salah”!