Zootropolis

de nieuwste Disneyfilm Zootropolis: to watch or not to watch?

Wanneer ik vrienden vertel dat wij zaterdag de nieuwste film van Disney “Zootropolis” hebben gezien, doet de titel bij weinigen een belletje rinkelen. Wat logisch is, aangezien de marketingmachine nog niet echt op gang is gekomen. Wat òòk logisch is, omdat België het alleréérste land ter wereld is waar je de film kan zien! (Vanaf de krokusvakantie, vanaf 10 februari)  Maar hoera dus, want kind van 7 en ik  mochten eergisteren de avant-premiere van “Zootropolis” bijwonen in Brussel, lekker exclusief en al. Maar key question is : wat vonden wij van de film? To watch or not to watch?

Actuele thema’s

Om te beginnen is Zootropolis een ingenieuze film dat verdomd veel actuele thema’s aansnijdt: discriminatie, emancipatie, racisme, … you name it, het komt er allemaal in voor. Het verhaal speelt zich af in wereldstad Zootropolis dat een herkenbare weerspiegeling is van onze huidige samenleving. Het is een stad met een kakofonie aan inwoners (in dit geval: alle denkbare diersoorten) die zo goed en zo kwaad als ze kunnen, proberen samen te leven. En zoals steeds bij een melting pot vraagt dat een serieuze inspanning van elk. Hoe leef je vreedzaam samen op een klein stukje grond? Hoe doe je dat als roofdieren en prooidieren samen? Ieder met zijn eigen karakteristieken, gewoontes en dromen? Klinkt herkenbaar, niet?

Zootropolis

Hoofdkarakters

Zo heb je hoofdfiguur Judy. Judy is een konijn uit een rustige buitenwijk, waar je het maakt door zo min mogelijk op te vallen. Judy droomt echter van een job bij de politie. En dat blijkt ambitieus en hoog gegrepen, want  tot nu toe maakten enkel de (letterlijk) zwaargewichten – zoals buffels en olifanten- het tot agent. Maar onderschat dit geëmancipeerd konijn niet, ze is een doorzetter met een gezonde dosis naïviteit.

Tijdens haar avontuur komt ze Nick tegen. Nick is een vos die na scha en schande de vooroordelen jegens zijn soort heeft aanvaard. Hij is bijgevolg binnen de verwachtingen sluw en houdt zich voltijds bezig met zwendel en oplichting. Nick is de  typische grootstadbewoner die zijn dromen heeft ingeruild voor desillusies. Dixit Nick: Je kan niet zijn wie je wil, je bent wie je bent.

Clichés

Zo heeft elke diersoort in Zootropolis af te rekenen met zijn of haar cliché. (Nog steeds herkenbaar?) De rechterhand van de charismatische burgemeester (=leeuw) is mak en volgzaam (=schaap).  Op de dienst administratie werkt het personeel – en misschien is dit een understatement- zeer op hun gemak (=luiaards). Torenhoge clichés, I know. Tegelijkertijd oh zo herkenbaar. Maar mag ik zeggen dat de scène met de luiaards één van onze favorieten is? De zaal ging plat tijdens deze dialoog. En daarom terecht dat ze dit stuk hebben opgenomen in de officiële filmtrailer.

 

De trailer geeft je een idee van het verhaal, verder spoilen doe ik niet. Laat me gewoon meegeven dat ondanks de clichés, niets is wat het lijkt. (Ai, alweer herkenbaar)

Humor

Disney is er opnieuw in geslaagd om een prachtige prent te brengen. Een film met een fijn tempo en schone boodschappen, hapklaar gemaakt met een heerlijk dikke saus humor. Het zit hem allemaal in de details: Een snel aantikkend populatiebord in konijnenburcht. Of de minstens 200 broers en zussen die hun konijnenzus Judy uitzwaaien. Een Shakira- popstar -gazelle waar elke gay tijger  (geweldig ingesproken door Sam De Bruyn) gek van is. Of de geniaal gecaste stem van Rocco Granata als maffia-spitsmuis. Het zit er allemaal knal op.

To watch or not to watch?

Misschien nog een enkele kanttekening als ik mag? De film is sterk gelaagd. Dat betekent dat er iets in te vinden is voor zowel jong als oud.  Maar net daarom is het soms wat moeilijk te volgen voor de kleintjes.  (Ik was alleszins blij dat ik kind van 5 niet mee had,  “the Good Dinosaur” was volgens mij meer zijn ding.) Vraag is nu: wie heeft het meest genoten van Zootropolis? Zoon van 7 of ikzelf? Laten we het houden op een beestig goede filmtip voor iedereen vanaf 7+!

 

 

 

 

Geef een reactie