Het leven als zelfstandige, 1 maand later…

Soms kan het universum redelijk ironisch uit de hoek komen. Want nog geen maand nadat ik zelfstandige werd, de deur van mijn  vaste werkgever achter mij heb dichtgezwaaid, mijn collega’s vaarwel heb gezegd, mijn vast inkomen heb geschrapt… wordt de VRT uitverkoren als tweede meest aantrekkelijke werkgever in Vlaanderen. Hahaha. Grapjassen.

‘Oooh, wauw, jij durft’, weerklinkt het iets teveel naar mijn goesting de laatste weken. “Zo’n schone job laten liggen voor, allez ja. Moedig hoor. ”

Het begint ook bij mij door te dringen. Als je de zelfstandige droom najaagt, moet je verdomd sterk in je schoenen staan. Want it’s fur real – zo je eigen baas zijn.
Wat ik tot nu toe proefondervindelijk geleerd heb:

  1. Zelfstandige worden kost  f*ckin veel geld. Ook al verdien je nog geen rotte cent, betalen zal je! (de verhalen die je hierover her en der leest? Allemaal waar.)
  2. Meteen na een grote beslissing in je leven – zoals je vaste job opzeggen – heb je keihard nood aan slaap. Het lijkt wel alsof er een pletwals over je heen is gegaan. Niet handig, want je wilde er net meteen super hard voor gaan.
  3. Als zelfstandige slaap je minder. (niet praktisch gezien punt 2) Het is weer helemaal zoals met een pasgeboren baby in huis. Alleen virtueel dan. In je hoofd. Maar dat je er wakker van ligt, staat vast. Niet alleen van de zorgen, ook van de geniale ideeën die zich voornamelijk ’s nachts opdringen.
  4. Thuiswerken is  twee uur per dag extra gewonnen vanwege geen files meer. (oh god, wat een opluchting)
  5. Vergeet de gewonnen tijd van punt 4. Want thuiswerken is daarentegen ook minstens 2 uur per dag verloren wegens geen extra naschoolse oppasser meer voor de kinderen. – Living. the. dream. zeg. ik. u.
  6. Keelontsteking of koorts = gewoon doorgaan! (Dat zeg ik, omdat ik nu keelpijn en koorts heb)

Deze afbeelding geeft een redelijk goed beeld van hoe mijn nieuwe leven voelt.

zelfstandige leven

Laten we zeggen dat ik intussen ten volle begrepen  heb waarom half Vlaanderen netjes op zijn professionele stoel blijft zitten. Ook al haat hij zijn job hartgrondig.
Ik ben altijd al diegene geweest die al doende leert. Point taken.

Heb ik nu spijt van mijn beslissing? Nope.  Geen mili-seconde. Ik ben wél blij dat ik 200% zeker was van mijn sprong. Want voor twijfelaars is er geen plaats tussen de ondernemers. Zoveel is duidelijk.

Slechts enkele maanden heb ik nu “om het te maken”. Dan is het potje met geld op. Maar ik blaak nog steeds van zelfvertrouwen. Ik leer belachelijk veel bij. Ik zit propvol plannen. Zowel voor Maison Slash als voor mijn eigen copywriter/communicatie-plannen. In maart ga ik mij voluit smijten op prospectie! (Je mag me ook altijd zo contacteren als je een job hebt, bespaart me weer geweldig veel tijd :-))

Voor mij is het na 1 maand als zelfstandige zo klaar als een klontje. Ik koos niet voor the easy way. But it’s my way.

Een gedachte over “Het leven als zelfstandige, 1 maand later…

Geef een reactie