speelgoedmuseum Brussel

Het speelgoedmuseum in Brussel: de naam bric-à-brac waardig

“En schrijf er een blogbericht over”, mailde ik mijn vader al grappend toen hij aankondigde  om met kleinzonen een bezoek te brengen het speelgoedmuseum in Brussel. Kind van 7 mompelde nog dat hij er al eens geweest was met school.  Veel enthousiasme kon er toen al niet vanaf, en dat druist nochtans in tegen zijn karakter. 

Dan som ik een hele lijst op met activiteiten in een “special krokusvakantie pingenda“, en dan beweert de papa dat er geen musea open zijn op maandag! Behalve dan – zegt hij – het speelgoedmuseum in Brussel. Goed, moet je het zelf weten, dacht ik. De papa en ik verschillen al eens van mening. Maar gevoel voor humor heeft hij wel. Want verrassend genoeg vond ik dit verslag van opa en kleinkinderen terug in mijn mailbox:

Het speelgoedmuseum in Brussel geeft in haar brochure in vetjes haar voornaamste kenmerk aan: een “wonderlijke bric-à-brac”.

Via de kringloopcentra worden ongetwijfeld veel oude spullen uit nog oudere zolders gesorteerd en misschien hebben ze het speelgoedmuseum bij hun vaste klanten.
Het idee is leuk, maar enige selectiviteit zou het algemeen uitzicht ten goede komen.
De voorwerpen staan weliswaar grotendeels volgens soort gesorteerd, deels in vitrines, maar het geheel doet te veel aan die oude zolder denken, zeker omdat het museum ondergebracht is in een uitgeleefd herenhuis.

Ongetwijfeld aantrekkelijk voor ouderen op zoek naar nostalgische herinneringen en voor kinderen een rommelzolder waar hier en daar wat te ontdekken valt en waar je soms zelfs mag aan- of opzitten.

Nou, ik denk niet dat we daar nog iets aan toe te voegen hebben. Dan waren ze beter naar de Wereld van Kina geweest, zoals ik in een vorige blogbericht suggereerde. Wél open op maandag trouwens.

 

Geef een reactie