herinneringen

Je leven in een boek, een map of op een muur

Ook al zijn ze nog maar kind van 6 en kind van 8, het is ongelofelijk hoeveel prullen zo’n kleine dudes bij elkaar sparen op die luttele jaren.  Klasfoto’s,  zwemdiploma’s, ziekenhuis-diploma’s, medailles, ….Hier is al menig kastvak gevuld met allerhande herinneringen. Een situatie die duidelijk onhoudbaar is, maar waar gemakkelijke oplossingen voor bestaan. Iets met een map of een muur, ah ja en ook over een boek.

een map

Heel lang geleden, toen ik 18 werd, kreeg ik van mijn ouders een map van onschatbare waarde. Alles – van geboortecertificaat tot vakantie-diploma’s –  zat er in gedocumenteerd. Ik weet nog niet wat ik ervan vind dat mijn (toenmalige) leven in één map pastte, maar het is mìjn map. In tegenstelling tot mijn oudjes, ben ik zelf verschrikkelijk slordig. Dus het heeft even geduurd voordat ik eindelijk inzag dat de ‘rommeldozen’ met alle documenten en herinneringen van de kinderen misschien niet zo’n handig idee was. Dus kregen zij onlangs ook ‘hun’ map. Ze mogen er geregeld in bladeren. Kinderen doen blijkbaar niets liever dan terugkijken en verder dromen.

Life board

een muur

Een map is evenwel een map, weggestopt in een kast. Nòg fijner is een herinneringsmuur ofwel een life board. Het ideetje kreeg ik via mijn  early adaptor-vriendin gwentibold. (Ik kan iedereen zulke vrienden aanraden trouwens.)  Een life board is eigenlijk een vision board dat je maakt op de muur, enkel en alleen met je eigen souvenirs en foto’s die je anders zou wegstoppen in kartonnen dozen. Of mappen dus. Het is als een museummuur van je leven. En de meest idiote kattebelletjes vinden er hun plaats.

Zo ziet een life board eruit in het beste geval. Nota: deze foto is geript van het net en is mijn inspiratiebron.

life board

Dankzij deze ‘wall’ heb je  letterlijk een overzicht over wat jij of je kinderen hebben beleefd de afgelopen jaren. Geniaal idee toch?

een boek

En dan is er dus het boek. Een boek dat ik onlangs kreeg opgestuurd en bedoeld is om samen – ouder/kind –nieuwe herinneringen te maken. Ik had het boek Mum&Me voor dochters al even gespot (het is àltijd voor meisjes, grr), maar ben giga-blij met de bucketlist voor zonen.  Want ik betrap me telkens op zeer clichématige  besluiten dat ‘ze toch wel zo snel groot worden, mevrouw en meneer’. Een boek dat ons helpt om bewuster en meer in het nu te leven, kan ik alleen maar toejuichen.

mum & me

In het boek staan verschillende uitdagingen of vragen. Soms eerder voor mama, soms eerder voor zoon. Enkele voorbeelden:
– wat hebben jullie beiden van jullie moeder geleerd?
– Speel een hele dag gezelschapspelletjes, vul hieronder je spelletjesmarathon in
– Maak het perfecte papieren bootje en laat het varen. (mét uitleg hoe te plooien)
Soit, massa’s doe-dingen waar de ogen van mijn zoon van gaan blinken of aanleidingen voor een leuk gesprek.

Kind van 8 stond metéén in de startblokken om eraan te beginnen. Nu enkel nog tijd vinden. (ahja, dat is waarschijnlijk het punt dat ze willen maken. Maak tijd. uhm.)

Geef een reactie