israhetmagischeboek_web1

Waarom de familiefilm ‘Isra en het magische boek’ een draak is?

Vorige week waren de kinderen en ik uitgenodigd op de première van de gloednieuwe familiefilm “Isra en Het Magische Boek”.  Uitnodigingen vinden wij tof en al, dus ik leg meteen mijn hoofd op het kapblok.  Want ja en affirmatief, ondanks de geweldige muziek, is dit een draak van een film (om het in fantasy-termen te verwoorden).

Dat de wegen rondom het cinemacomplex in Antwerpen allemaal opengebroken liggen, en we dus enigszins opgedraaid aankomen op de  première, daar kunnen de makers niks aan doen.  Aan al het andere dat mijn humeur verpestte die avond helaas wel. Ik had al stiekem een voorgevoel dat het een slecht idee was om mijn kinderen mee te sleuren naar deze filmvoorstelling. Maar ja, je wil een plezier doen.

Wat. een. slecht. idee.  By far mijn slechtste idee van 2016. En dat is meteen ook het label dat ik deze film wil geven. Een barslecht en stevig bij de haren getrokken scenario, tenenkrullende acteerprestaties en ook een gewoonweg langdradige film. (Als je denkt aan het tempo van Merlina uit de jaren ’80 of Postbus X uit de jaren ’90,  dan heb je meteen het ritme van de film begrepen). En zag ik daar nu ook een scène in een binnenspeeltuin? Really? Ik haat binnenspeeltuinen.

israhetmagischeboek_web

In het kort: Isra is een meisje die tijdens een schoolreis in een magisch boek terechtkomt en daar een jongen moet redden uit een snoepkasteel. Een echte ‘avontuurlijke’ tocht die dus ook langs het plaatselijke ballenbad leidt. Voel je de spanning?

Het hoofdpersonage Isra is 9 jaar in de film, maar ziet er minstens 13 uit. Ik ben slecht in leeftijden raden, maar ook de makers lijken verward. Het lijkt me namelijk vreemd of tenminste zeer uitzonderlijk dat een 9-jarig meisje tijdens een schoolreis steeds druk met haar smartphone staat te zwaaien. En dat ze op de koop toe nog verkondigt dat ze al haar foto’s op Facebook zal posten, is ook niet echt voorbeeldgedrag.  9 jaar, mensen. 9 jaar. (En het was haar verjaardag, dus gisteren was ze nog 8!)

israhetmagischeboek_web

Isra heeft een Vlaamse mama en een Turkse papa. Ok, aannemelijk. Maar weten de makers ook dat wanneer ze een familiefilm maken, er best veel kinderen zijn die géén ondertitels kunnen lezen? En dus de Turkse dialogen nìet kunnen volgen? Er was ook geen enkele toegevoegde waarde van deze verhaallijn. Al begreep ik later dat de familiale context uit het leven gegrepen was van de jonge actrice. Ook goed, maar doe er dan iets waardevol mee.

Soit, het hele verhaal overstijgt het gemiddelde schoolfeest-scenario niet. En de ‘acteerprestaties’ van de hoofdpersonages helpen jammer genoeg ook niet. Het creatieve team heeft het -in mijn ogen alleszins-  volledig laten afweten. Dan heeft de technische crew gelukkig wel nog zijn best gedaan. Mooie shots, leuke muziek, …. Het zag er allemaal van ver best professioneel uit.

israhetmagischeboek_web

De conclusie? Mijn kinderen genoten weliswaar. Al heeft dat meer te maken met laat mogen opblijven en snoepend naar bewegend beeld mogen kijken, dan wegens de kwaliteit van de film.  Feit is dat ik mijn kinderen beter op tijd in bed had kunnen zwieren. Langs de andere kant is dat zomeruur er nu volledig uitgemept. Dat was dan ook meteen het enige positieve aan de hele avond.

Geef een reactie